ข้างหลังภาพ 2544

ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่า ฉันมีคนที่ฉันรัก เรื่องย่อ: ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของศรีบูรพา เรื่องราวความรักต้องห้ามของนพพร ชายหนุ่มที่เดินทางไปศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น เขาได้พบกับคุณหญิงกีรติและสามีสูงวัยซึ่งเดินทางมาฮันนี่มูนที่ญี่ปุ่น หัวใจของนพพรเต็มไปด้วยความรักที่มีต่อคุณหญิงกีรติ เขาสาบานรักอันเป็นนิรันดร์ต่อหล่อน แต่หล่อนปรามเขาไว้ด้วยท่าที เมื่อถึงเวลาแยกจากกัน คุณหญิงกีรติมอบภาพวาดสถานที่แห่งหนึ่งแก่นพพร เป็นที่ที่ทั้งสองเคยไปเที่ยวร่วมกันครั้งอยู่ญี่ปุ่น แม้จะห่างกันแต่ทั้งสองก็ยังติดต่อกันผ่านจดหมาย ต่อมานพพรเลิกติดต่อเธอและทราบข่าวภายหลังว่าเธอล้มป่วย เขาจึงเดินทางไปหาเธอและพบเธอขณะกำลังรอความตาย คุณหญิงมีสุขในใจเมื่อตระหนักว่าเธอจะไม่ตายโดยปราศจากคนรักเคียงกาย ภาพนั้นเขียนด้วยสีน้ำ มีชื่อ “ริมลำธาร” ปรากฏอยู่ที่มุมล่างด้านซ้าย ฝีมือเขียนอยู่ในระดับธรรมดาๆ แต่พอจะมอง เห็นเค้าโครงร่างของคน 2 คนนั่งเคียงคู่กันอยู่บนก้อนหินใต้ต้นไม้ริมลำธารที่บ่งบอกสถานที่ไว้ด้วยว่า “มิตาเกะ” ใครหลายคน อาจจะรู้จัก “มิตาเกะ” ว่า เป็นชื่อภูเขาลูกหนึ่ง อยู่ที่ชานกรุงโตเกียว...