นักบุญทรงกลด (2514)

โยธิน เทวราช ภาพยนตร์ เสนอ
เปรี้ยวหวาน มันเค็มเผ็ด ดูหนังเด็ด ต้อง
นักบุญทรงกลด
ของ เพชร สถาบัน
ฟัง 7 เพลงเอกในระบบ 35 ม.ม. สี เสียงในฟิล์ม
สมบัติ เมทะนี เพชรา เชาวราษฎร์
มาลาริน บุนนาค, ชุมพร เทพพิทักษ์, ฤทธี นฤบาล,
จอมใจ จรินทร์, อนุชา รัตนมาลย์, โยธิน เทวราช,
วลิต สนธิรัตน์, ชาณีย์ ยอดชัย, ดาวน้อย ดวงใหญ่,
สังข์ทอง สีใส, สมัย อ่อนวงศ์,
สมพงษ์ สมบัติเจริญ (ลูกชายสุรพล สมบัติเจริญ)
ขอแนะนำ สยาม ทรงกลด
โยธิน เทวราช อำนวยการสร้าง
พิพัฒน์ พยัคฆะ ถ่ายภาพ
วินิจ ภักดีวิจิตร กำกับการแสดง
เสรีภาพยนตร์ (ปราการฟิล์ม) จัดจำหน่าย
-ใบปิดวาดโดย เดช

เรื่องย่อ นักบุญทรงกลด

นักบุญทรงกลด เป็นลูกชายคนสุดท้องของเจ้าคุณพานทองคนหนึ่ง ชีวิตเสเพลเกเรของนักบุญ ทําให้นักบุญเจอข้อหาคดีฆ่าคนตาย โดยที่เขาไม่ได้เจตนาจะทําให้ถึงตาย จ่าสิบตรีโทน จับนักบุญได้ที่ตลาดโต้รุ่ง แต่นักบุญสามารถหนีไปได้ จ่าโทนแค้นมากประกาศจะจับนักบุญให้ได้ในชาตินี้ นักบุญหลบหนีไปอยู่ในป่าดงพญาเย็น สํานักอาศรมของหลวงพ่อจันที่เขาใหญ่ นักบุญอยู่ในป่า ในสองปีกับหลวงพ่อจัน ได้เรียนรู้วิปัสนาธุระและได้คาถา อาคมจากหลวงพ่อจัน แต่นักบุญไม่มีความสบายใจ เพราะมีชนักปักหลังคดีฆ่าคนตาย จึงได้กราบลาหลวงพ่อจันเข้ากรุงเทพฯ เพื่อต่อสู้คดีตามกบิลเมือง
ขณะมายืนรอขึ้นรถที่กลางดง รถโดยสารไม่ยอมรับเพราะเข้าใจว่านักบุญ เป็นคนบ้า เนื่องจากไม่เคยตัดผมเลยเป็นเวลาสองปีมาแล้ว ผมจึงยาวรุงรังเหมือนฤาษีชีไพรหรือฮิปปี นักบุญเลยออกลูกไม้ นอนขวางทางรถบรรทุกคันหนึ่งไว้ และอาศัยเข้ากรุงเทพฯได้ ที่กรุงเทพ ฯ นักบุญได้ไปหาเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อ เฉ่า แซ่ฉ่อย แต่เพื่อนคนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นไทยเสียแล้ว ว่านายเชาว์ เชิดช้อย เป็นเจ้าของบาร์ผีที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ นักบุญตามไปที่บาร์นี้ก็เกิดซวย ต้นไปเจอเอาจ่าสิบตรีโทนคู่ปรับเก่าเข้าให้ เลยไม่ได้พบเชาว์ เชิดช้อย เพราะต้องวิ่งหนีจ่าโทน นักบุญโดดลงคลองแสนแสบ เกาะเรือลําหนึ่งที่แล่นผ่านมาหนีไปได้

เรือลํานี้เป็นเรือสลัดน้ำจืด แก๊งค์โจรอิทธิพล อันมีเศรษฐีนีนามว่า โมรี เป็นหัวหน้า นักบุญติดเรือลํานี้เข้าไปถึงในบ้าน พอดีเกิดเหตุใหญ่โมรีถูกมือสังหารบุกเข้าไปจะฆ่าในห้องน้ำ นักบุญได้ช่วยชีวิตโมรีไว้ได้อย่างหวุดหวิด แต่โมรีสงสัยว่านักบุญจะเป็นพวกผู้ร้ายตีนแมวบุกเข้าบ้านในยามวิกาล จึงสั่งให้ลูกน้องล้อมจับไว้ แต่นักบุญพุ่งหลาวทะลุกระจกหน้าต่างหนีไปได้อย่างหวาดเสียว

คืนนั้นนักบุญต้องหลับนอนกลางทุ่งนา เงินก็ไม่มีสักเก๊เดียว หิวข้าวจนตาเหลือง ขณะที่นักบุญเดินเปะปะไปตามถนนสายลาดพร้าว อําเภอบางกะปินั้น ได้พบว่ามีพวกจัดสรรที่ดินทําการปลูกบ้าน ปลูกช่อง โกลาหลอยู่แทบทุกซอย จึงตรงเข้าไปสมัครเป็นคนงานขุดดินแลกอาหารใส่ท้อง

จะเป็นด้วยพรหมลิขิตหรือโชคชะตาอะไรไม่รู้ได้ ปรากฏว่า นักบุญเข้าไปสมัครทํางานนั้น เกิดไปสมัครทํางานกับแก๊งค์ดาวร้ายอิทธิพลแก๊งค์หนึ่ง ซึ่งกำลังรื้อคฤหาสน์โบราณค้นหาลายแทงเพชรร้อยล้านอยู่พอ ดี แก็งค์เหี้ยมนี้มีนายทรงศักดิ์ บุรี เป็นหัวหน้านักเลงใหญ่ ชาญ เสือเตี้ย และ ใบ จอมบึง เป็นสมุนเอกซ้ายขวา นักเลงชาญเห็นหน่วยก้านนักบุญเข้าที ก็รับไว้ให้ขุดดิน โดยมีหน้าที่รื้อศาลพระภูมิ

นักบุญขุดรื้อฐานพระภูมิออกก็ได้พบเข้ากับหีบเพชรร้อยล้านอย่างฟลุคที่สุด นักบุญจึงโกยเอาเพชรใส่กระเป๋า แล้วโยนหีบเพชรทิ้งลงสระน้ำไป พอดีนายทรงศักดิ์ บุรี กับสมุนนั่งเก๋งคันใหญ่ เข้ามาตรวจ งานการค้นหาเพชรที่ตึกโบราณพอดี นักบุญจึงแอบขโมยรถนายทรงศักดิ์ บุรี ขับหนีไป ทําให้พวกนายทรงศักดิ์ไหวทัน สงสัยว่านักบุญคงเจอเพชรเข้าแล้ว จึงพากันไล่กวดไปอย่างโกรธแค้น ไล่ยิงนักบุญสนั่นถนนไปเลย นักบุญต้องทิ้งรถหนีขึ้นแท็กซี่ไปลงบางกระบือแล้ว เข้าไปในร้านกาแฟร้านหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนกัน ขอยืมเงินให้ค่าแท็กซี่ แต่เจ้ากรรมปรากฏว่าแท็กซี่คันนั้นเป็นสายลับของโมรี จึงได้นําความไปเล่าให้โมรีฟัง โมรีสงสัยนักบุญ อยู่แล้ว จึงสามารถปะติดปะต่อเดาเรื่องออกหมด เพราะโมรีเองก็กําลังสืบหาเพชรร้อยล้านอยู่เหมือนกัน โมรีกับนายทรงศักดิ์เป็นศัตรูคู่แข่งกันมานานแล้ว โมรีจึงสั่งสมุนออกตามล่านักบุญทันที ฝ่ายไอ้ครุย เคราดก หรือแท็กซี่คันนั้น เมื่อบอกโมรีเรื่องนักบุญแล้ว ก็แอบไปบอกพวกนายทรงศักดิ์ ขอรับเอารางวัลค่าบอกบ้าง ดังนั้นนักบุญ จึงถูกพวกนายทรงศักดิ์ตามจับตัวได้ทันควันในโรงแรม แห่งหนึ่งแถวซอยรางน้ำ นายทรงศักดิ์ได้ริบเอาเพชรคืน ได้หมด แถมยังกระทึบนักบุญเสียสลบเหมือด พวกของโมรีมาทีหลังจึงผิดหวังไป ได้ซักถามนักบุญจนพอใจแล้ว จึงชวนทํางานด้วย แต่นักบุญเสียใจมากที่ถูกกระทืบแย่งเพชรไป จึงขอไปตามทางของตน เพราะคิดจะหาทางติดตามเอาเพชรคืนจากพวกนายทรงศักดิ์ให้ได้

นักบุญสงสัยว่าในหีบเพชรที่เขาโยนทิ้งลงสระไปนั้นจะมีอะไรสักอย่างหนึ่งซึ่งมีค่าซ่อนอยู่อีก จึงกลับไปงมขึ้นมาดูก็พบว่า มีลายแทงเป็นตัวภาษาญี่ปุ่นจารึกไว้บนแผ่นหนังซุกอยู่ในหีบนั้น นักบุญจึงถือหีบนั้นเดินมาเรื่อยๆ เกิดโชคดีเจอเข้ากับเชาว์ เชิดช้อย หรือเฉ่า แซ่ฉ่อย เพื่อนเกลออย่างไม่คาดฝันที่ท่ารถเมล์ขนส่งสายเหนือ นักบุญและเฉ่าดีใจมากที่พบกันอีก หลังจากเลี้ยงเหล้ายาปลาปิ้งกันจนเมามายแล้วก็พากันไปที่บาร์ผีของเฉ่า นักบุญได้เอา ลายแทงนั้นให้เฉ่า พร้อมกับเล่าถึงความเป็นมาโดยละเอียด เฉ่าตื่นเต้นมาก จึงได้เอาลายแทงนั้นไปให้ญี่ปุ่นคนหนึ่งแปลให้ฟัง ก็ปรากฏว่า มันเป็นลายแทงทองแท่งมูลค่า 400 ล้านบาท ของนายพลกองทัพญี่ปุ่นในสงครามโลก ซึ่งเป็นเจ้าของหีบเพชรนั่นเอง นายพลคนนี้เป็นพ่อของโมรี ได้ยกให้โมรีทั้งหมด แต่เหตุการณ์ผันผวนมีอันเป็นไป เพราะมารดาของโมรีเป็นคนไม่ค่อยจะดีนัก จึงทําให้พินัยกรรมเพชรร้อยล้าน และทองแท่งสี่ร้อยล้านนี้ต้องมีอัน เป็นไป คือหายไปอย่างลึกลับ โมรีจึงตามหาเพื่อที่จะได้คืน ฝ่ายพวกนายทรงศักดิ์ก็กําลังตามหาจะฮุบเอาอยู่เช่นกัน นักบุญและเฉ่า เมื่อทราบความสําคัญของลายแทงแล้ว ก็ปรึกษากันจะเดินทางไปค้นหา ลายแทงนี้ระบุไว้ว่า ทองแท่งสี่ร้อยล้านซ่อนอยู่ในถ้ำบนภูเขาลูกหนึ่ง ในเขตจังหวัดระนอง
ขณะที่คนทั้งสองกําลังวางแผนกันอยู่นี้ก็เกิดปัญหาขึ้นอย่างสําคัญคือ ในลายแทงระบุไว้ว่า ให้เอาเพชรเม็ดสีชมพูใหญ่ที่สุดในหีบ มาวางเข้ากับปากถ้ําในลายแทง แสงของเพชรที่ทะแยงมุมตัดกันนั้น คือถ้ำที่ซ่อนทองแท่ง แต่เพชรสีชมพูเม็ดนี้รวมอยู่ในจํานวนเพชรที่นายทรงศักดิ์ แย่งเอาไปจากนักบุญ ปัญหาจึงเกิดขึ้นว่า จะทํายังไงจะได้ เพชรเม็ดนี้คืนมาจากนายทรงศักดิ์

ขณะที่สองเกลอกําลังปวดหัวเรื่องเพชรสีชมพูอยู่นี้ ก็ปรากฏว่าทางฝ่ายนายทรงศักดิ์ บุรี กําลังปวดหัวเช่นกัน เพราะได้แต่เพชรไป ลายแทงไม่ได้ไป โอกาสที่จะค้นหาทองสี่ร้อยล้านก็ไม่มีทาง นายกิตากาวาชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของนายทรงศักดิ์ ไปทําญาติดีตกลงกับโมรี นายกิตากาวานี้เป็นผู้รู้เรื่องลายแทงนี้ดีที่สุด เดินทางมาจากญี่ปุ่นเพื่อค้นหาทองสี่ร้อยล้านและเพชรจํานวนนี้โดยตรง แต่เข้าร่วมมือทางฝ่ายนายทรงศักดิ์ เพราะเชื่อว่านักบุญจะ ต้องขายลายแทงนั้นให้โมรีไปแน่ ๆ

ทรงศักดิ์ได้คืนเพชรร้อยล้านให้กับโมรี แต่ขอแลกลายแทงคืนเป็นการแลกเปลี่ยน โมรีฉลาดมากได้ตกลงทันที แต่ขอประวิงเวลาไว้สองสามวัน เพราะเชื่อว่า นักบุญได้ลายแทงไป จึงได้ประกาศหาตัวนักบุญทางหน้าหนังสือพิมพ์ เชิญมาพบ นักบุญและเฉ่าจึงไปพบโมรี และตกลงกันได้ จึงเป็นอันว่าทั้งโมรี ทั้งนายทรงศักดิ์ และนักบุญได้ตกลงจับมือกันเป็นพันธมิตร จะค้นหาทองตามลายแทงมาแบ่งกัน นักบุญได้มีโอกาสพบลูกสาวนายทรงศักดิ์ บุรี ชื่อเทียนหอม เป็นกุลสตรีที่สวยถูกใจนักบุญมาก แต่เทียนหอมไม่เล่นด้วย เพราะเข้าใจไปว่า นักบุญ เป็นพวกกุ๊ยฮิปปีข้างถนน ที่พ่อของหล่อนเก็บมาใช้งาน

เป็นอันว่าโมรี นายทรงศักดิ์ นายกิตากาวาชาว ญี่ปุ่น นักบุญและเฉ่า ได้ตกลงเป็นพันธมิตร ยกขบวนเดินทางไปที่ระนองค้นหาลายแทงกัน พวกเขาสามารถค้นพบถ้ำตามลายแทง แต่ถ้ําประหลาดนี้เป็นบ่อลึกและทองแช่อยู่ในน้ำก้นบ่อ ในการไปค้นหาทองนายทรงศักดิ์พาเอาเทียนหอมลูกสาวคนสวยไปด้วย คืนหนึ่งขณะพักแรมกันอยู่ในค่าย นักเลง ใบ จอมบึง ถูกเสือขบคอหอยตายขณะเข้าไปถ่ายทุกข์ในป่าข้างๆค่าย สร้างความตกใจให้แก่พวกลูกหาบมาก ความจริง ใบ จอมบึง ไม่ได้ตายเพราะเสือขบ แต่ถูกพวกสมุนของโมรีซึ่งตั้งเป็นกองโจรลับๆ อยู่ในป่าเป็นคนฆ่า กองโจรนี้มีเสือผาด ผู้เป็นอาของโมรีเป็นหัวหน้า มีหน้าที่ลอบฆ่าพวกนายทรงศักดิ์ เพื่อจะกําจัดให้ตายไม่ เหลือหลอแล้วจะฮุบทองส่วนแบ่งนั่นเอง

วันต่อมามีการลงไปงมทองปรากฏว่า คนแรกที่ลงไปงมทองในบ่อคือนักเลงชาญ เสือเตี้ย ลูกน้องนายทรงศักดิ์ นักเลงชาญลงไปแล้วไม่ขึ้นมา ตายเป็นผีเฝ้าอยู่ก้นบ่อ ทําให้ลูกหาบกลัวกันมากเข้าใจว่าเป็นเรื่องผีสาง เจ้าป่าเจ้าเขาโกรธ จึงได้หลบหนีไปเป็นจํานวนมาก แต่ลูกหาบเหล่านี้ ก็ไม่สามารถจะหนีออกไปพ้นป่า เพราะถูกกองโจรเสือผาด ลอบฆ่าหมดสิ้น

พวกงมทองจึงจับฉลากกันลงไปงมเอาศพนักเลงชาญขึ้นมา นักเลงครุยเคราดกจับฉลากได้ แต่ไม่ยอมลง ไปเพราะกลัวตาย จึงถูกรุมจับตัวโยนลงไป นักบุญสงสารนักเลงครุย เลยอาสาลงไปแทนเสียเอง นักบุญงมเอาศพนักเลงชาญขึ้นมาได้ และงมเอาทองขึ้นมาได้ด้วย เขาบอกทุกคนว่าในบ่อไม่มีผีสางหรือสัตว์ร้ายใด ๆ อย่างที่ทุกคนกลัว นักเลงชาญตายก็เพราะเอาหัวไปซุกก้นบ่อหาทางขึ้นไม่ได้ ประกอบกับน้ำเย็นจัดมากเลยเป็นตะคริวและขาดใจตาย ทําให้ทุกคนเกิดกล้าหาญด้วยความโลภแย่งกันลงไปงมแทนนักบุญ นักบุญจึงชวนเฉ่าไปนอนพักผ่อนที่ค่าย แล้วแอบสารภาพกับเฉ่าว่า ความจริงในบ่อมฤตยูนั้นมีสัตว์ร้ายมหาภัยอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเป็นสัตว์อะไรแน่นอน

นายจินฟงเป็นคนจีนที่ปรึกษาสําคัญของโมรี คิดโลภจะโกงทองในบ่อ จึงอาสาลงไปงมเพื่อจะหาทางวางแผน ยักยอกทองในบ่อ เลยถูกสัตว์ร้ายในบ่อฆ่าตาย ความตายของจีนฟง ทําให้พวกค้นหาทองเกิดรวนเร หวาดกลัวกันอีก ไม่กล้าลงไปในบ่อ ในขณะที่มาค้นหาทองกันนี้ โมรีและนายทรงศักดิ์ ได้ วางแผนหักหลังกันอยู่ตลอดเวลา นายทรงศักดิ์ขู่บังคับให้ นักบุญฆ่าโมรี ถ้าไม่ฆ่าจะเอาจ่าโทนมาจับ เพราะนายทรงศักดิ์รู้ประวัตินักบุญ นักบุญแกล้งทําเป็นรับปากว่า จะฆ่าโมรีให้ แต่ยังไม่สพโอกาส ก็พอดีเกิดการตายกันในบ่อเสียก่อน นายทรงศักดิ์จึงเปลี่ยนใจจะให้นักบุญลงไปงมทองในบ่อผีสิงแทน ไม่ต้องฆ่าโมรี ซึ่งนักบุญก็ตกลง ตอนนี้เองจ่าโทนได้ติดตามคณะค้นทองเข้ามา จ่าโทนถูกกองโจรป่าของเสือผาดรุมเล่นงานกลางทาง ฆ่าลูกน้องจ่าโทน สามคนตายเรียบ จ่าโทนเอาตัวรอดมาได้ และได้พบเข้ากับศพพวกลูกหาบหลายศพซึ่งเสือผาดฆ่า จ่าโทนจะเอาเรื่องนี้ไปร้องเรียนผู้บังคับบัญชาให้มาสอบสวน แต่โมรีห้ามไว้ โดยเอาทองเข้าล่อใจ

พวกค้นหาทองวางแผนกันใหม่ ว่าจ้างนักกุ้งมาจากกรุงเทพฯ ลงไปงมทองในบ่อเพราะเห็นว่า การงมทอง จะเป็นผลสําเร็จได้ก็ด้วยการใช้เครื่องมือประดาน้ำทันสมัยเท่านั้น นักกุ้งที่จ้างมาเป็นคนจีนไต้หวันสามคน สามารถงมทองขึ้นมาได้ในวันแรกแปดหีบ โมรีจึงวางแผนจะให้ เสือผาดยกกําลังกองโจรป่าเข้าปล้นเอาทองโดยจะเหลือชีวิตไว้เฉพาะพวกนักกุ้งกับนักบุญและเฉ่าเท่านั้น ส่วนพวกนายทรงศักดิ์ให้ฆ่าให้หมด

แต่แผนการก็ต้องล้มเหลวลง เมื่อมีชายสามคนล่องเรือมาตามลําน้ำ เข้ามาพบคณะค้นหาทองเข้าในตอนนั้นพอดี คนทั้งสามนี้เป็นนักแสวงโชคและนักปราบอธรรม เพื่อความร่มเย็นเป็นสุขของแผ่นดิน คือแผ่นดินที่ไหนมีทุกข์ก็ไปที่นั่น โดยแฝงร่างมาในรูปของนักดนตรีขายยาเร่ คนสามคนนี้คือ สมัย อ่อนสา สังข์ ศิลปไชย และ ช้าง ชลบุรี ทั้งสามคนนี้โดยความเป็นจริงก็คือ เป็นหน่วย เพชฌฆาตของ กรป. กลาง ซึ่งทํางานโดยอิสระมีหน้าที่ปราบทรชนด้วยความเป็นทรชนนั่นเอง ซึ่งเป็นหน่วยงานลับสุดยอดที่ กรป.กลางตั้งขึ้น ด้วยลูกไม้ปราบปรามแบบเกลือจิ้มเกลือนั่นเอง

ทั้งสามหนุ่มนี้ได้รับคําสั่งลับเฉพาะ ให้ออกสืบความเคลื่อนไหวของนายทรงศักดิ์ บุรี และ โมรี ว่ามาทําการค้นหาแร่ หรือมาซ่องสมก่อการร้ายติดต่อกับพวกคอมมิวนิสต์นอกประเทศกันแน่ เมื่อสามหนุ่มกลับมาพบว่าเป็นการค้นหาทองตามลายแทง ต่างก็ตื่นเต้นกันใหญ่ จึงเข้าร่วมวงด้วยโดยขอมีส่วนแบ่งในทองนี้ มิฉะนั้นจะนําความไปแจ้งตํารวจ โดยถือว่า ทองจํานวนนี้เป็นทรัพย์สมบัติส่วนกลางของแผ่นดิน ซึ่งสร้างความแค้นใจ ให้พวกค้นหาทองเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็จําใจต้องยอมรับเพราะไม่มีทางเลี่ยง ในขณะเดียวกันนั้นก็วางแผนที่จะฆ่าคนทั้งสามหมกป่าเสีย

นักบุญเกิดสงสารสามหนุ่มนี้จึงบอกให้รู้ตัว ทําให้สามหนุ่มรักในน้ำใจนักบุญมาก จึงตกลงเป็นมหามิตรร่วมน้ำสาบานกัน ที่จะฮุบเอาทองนี้มอบให้ทางราชการบ้านเมือง นับตั้งแต่สามหนุ่มนี้เข้ามาอยู่ในคณะค้นหาทอง มีแต่ความสนุกสนานครึกครื้น เพราะคนทั้งสามเป็นนักดนตรีนักร้อง การลงงมทองจึงเป็นไปอย่างสนุกสนาน ระคนกลิ่นไอแห่งความเหี้ยมเกรียมเอาตาย การค้นงมปรากฏว่า นักประดาน้ำสองคนถูกสัตว์ลึกลับในบ่อเล่นงานถึงตาย สัตว์ลึกลับนี้คือ จรเข้เผือกตัวมหึมา นักงมกุ้งที่เหลือตายไม่ยอมงมทองต่อไปเพราะมีความหวาดกลัว ร้อนถึงนักบุญและเฉ่า กับนักร้องสามเกลอต้องลงไปงมแทน งมทองขึ้นมาได้หลายหีบ ทําให้นักบุญได้รับความเห็นอกเห็นใจจากเทียนหอม (ลูกสาวนายทรงศักดิ์) เกิดรักกันขึ้น ทองงมขึ้นมาได้หมด พวกโมรีกับนายทรงศักดิ์ได้เช่นฆ่าแย่งทองกันอย่างเปิดเผย จ่าโทนกลับใจเข้าร่วมกับนักบุญ สามารถยึดทองไว้ได้ นายทรงศักดิ์กับโมรีตาย เสือผาดถูกจับตัวได้ นักบุญและคณะ จึงยกทองให้ทางราชการบ้านเมือง ส่วนตัวนักบุญนั้นได้เข้ามอบตัวต่อสู้คดี โดยการนําของจ่าโทน จ่าโทนเป็นพยานสําคัญให้ ทําให้นักบุญรอดพ้นคดีถูกรอลงอาญา นักบุญจึงกลับไปอยู่เขาใหญ่กับหลวงพ่อจัน เพราะเบื่อหน่ายชีวิต เนื่องจากเทียนหอมโกรธแค้นนักบุญและสลัดรัก โดย กล่าวหาว่านักบุญฆ่าพ่อของหล่อน ซึ่งไม่เป็นความจริง

สามเกลอนักร้องได้ติดตามไปกับนักบุญ ได้ปลอบ ใจต่าง ๆ นานาให้นักบุญคลายทุกข์ จนกระทั่งเย็นวันหนึ่ง ต่อมาเทียนหอมก็ทนคิดถึงนักบุญไม่ไหว ได้ติดตามมาพบนักบุญในป่าเขาใหญ่ ทั้งสองเข้าใจกัน ด้วยความรักและสดชื่นเป็นสุข ท่ามกลางเสียงเพลงรักของสามเกลอที่ร้องแสดงความยินดี ทั้งสองหนุ่มสาวจึงตกลงใจจะใช้ชีวิตอยู่ในป่ากันต่อไปด้วยการเป็นชาวไร่

นักบุญทรงกลด 2525