ปิยะมาศ โมนยะกุล, พ.ศ. 2519, สรพงศ์ ชาตรี, อุเทน บุญยงค์,

เมื่อออกจากโรงเรียน ทั้งสองไม่มีวุฒิการศึกษาจึงหางานทำไม่ได้ พงษ์จึงคิดหาเงินด้วยการไปรับจ้างเป็นคู่ซ้อมมวยที่ค่ายของอาจารย์บี้ แต่พงษ์ชกมวยไม่เป็นจึงถูกซ้อมสะบักสะบอมกลับมาพร้อมซื้อข้าวหมูแดงมาให้เพื่อน เชนเห็นหยาดเหงื่อและบาดแผลที่เพื่อนยอมเจ็บตัวเพื่อแลกข้าวมาให้ จึงทนไม่ไหวและยอมก้าวเข้าสู่ค่ายมวยเพื่อรับจ้างล่อเป้าและขึ้นชกมวยอาชีพแทน โดยพงษ์เริ่มทำตัวเป็นผู้จัดการและเล่นพนันมวยข้างเชนจนได้เงินก้อนโต ต่อมาพงษ์นำเงินไปเล่นการพนันและรับเงินมัดจำล่วงหน้า บีบให้เชนต้องขึ้นชกต่อเรื่อย ๆ แม้เชนจะไม่ชอบวงการนี้ แต่ก็ยอมชกเพราะเห็นแก่เพื่อน

เมื่อชีวิตเริ่มมีเงิน เชนได้สารภาพรักกับพิมพ์ใจที่ตามมาเชียร์ข้างเวที แต่พิมพ์ใจกลับปฏิเสธและยอมรับตรง ๆ ว่าเธอมีใจรักพงษ์ แม้พงษ์จะเป็นคนไม่เอาถ่านก็ตาม เชนผิดหวังในความรักจึงหันมามุ่งมั่นกับการชกมวยและยึดเหนี่ยวรูปภาพของรุ้งลาวัลย์ไว้ โดยประกาศผ่านสื่อว่าหากตนได้ขึ้นชิงแชมป์ ขอให้ดาราสาวรุ้งลาวัลย์มาคล้องพวงมาลัยให้ที่ขอบเวที และหากเธอไม่มา เขาจะยอมแพ้

ก่อนวันชกชิงแชมป์กับยอดมวยอย่าง แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ พวกเซียนพนันบีบให้พงษ์ล้มมวย พงษ์จึงแอบโทรศัพท์ไปข่มขู่รุ้งลาวัลย์ว่าจะสาดน้ำกรดหากเธอไปดูมวย ทำให้รุ้งลาวัลย์ไม่กล้ามาปรากฏตัว เชนที่หมดกำลังใจจึงถูกชกน็อกพ่ายแพ้ไป ขณะที่พงษ์แอบแทงข้างตรงข้ามจนรวยเละ ต่อมาเชนได้ชกแก้มือจนคว้าชัยชนะได้สำเร็จ คราวนี้รุ้งลาวัลย์เดินทางมาคล้องพวงมาลัยแสดงความยินดีด้วยตนเอง พร้อมเล่าเรื่องที่เคยถูกโทรศัพท์ลึกลับขู่สาดน้ำกรดให้ฟัง เมื่อรุ้งลาวัลย์กลับไป เชนฉุกคิดถึงเสียงลึกลับและจับพิรุธจนรู้ความจริงว่าพงษ์คือคนโทรไปขู่เพื่อหวังเงินพนัน เชนโกรธแค้นที่ถูกเพื่อนรักหักหลังอย่างเลือดเย็น จึงเปิดฉากชกต่อยพงษ์อย่างรุนแรงจนกลายเป็นข่าวอื้อฉาวและประกาศแขวนนวมทันที

ชีวิตของพงษ์ตกต่ำลงเรื่อย ๆ หลังเสียพนันจนหมดตัวและถูกพวกมาเฟียซ้อมปางตายเพื่อบีบให้ดึงตัวเชนกลับมาชกอีก พิมพ์ใจทนเห็นพงษ์ถูกทำร้ายไม่ไหวจึงบากหน้าไปอ้อนวอนเชนให้กลับมาชก แม้พงษ์จะพยายามห้ามเพราะไม่อยากให้พิมพ์ใจไปรบกวนเชนอีก คำตัดพ้อและน้ำตาของพิมพ์ใจทำให้เชนยอมคืนสังเวียนเป็นไฟต์สุดท้าย ในคืนวันชก เชนสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างงดงาม หลังลงจากเวที เชนเดินมาพูดประชดประชันพงษ์ แต่พงษ์กลับบอกว่าไฟต์นี้เขาลงเดิมพันข้างเชนจนหมดหน้าตัก เพราะเขารู้ดีว่าเชนไม่มีวันแพ้ และเชนได้เอาชนะความเลวทรามในใจของเขาแล้ว พงษ์รู้ชะตากรรมดีว่าพวกโต๊ะพนันกำลังดักรอเชือด จึงฝากฝังให้เชนช่วยดูแลพิมพ์ใจไปชั่วชีวิตและรีบพาพิมพ์ใจหนีออกไป ไม่ทันขาดคำ กลุ่มเซียนพนันพร้อมอาวุธครบมือก็บุกประชิดตัวและลั่นไกสังหารพงษ์อย่างโหดเหี้ยม เชนและพิมพ์ใจวิ่งกลับมาที่ห้องพักนักมวย เมื่อเชนเห็นร่างไร้วิญญาณของเพื่อนรักจมกองเลือด จึงโผเข้ากอดศพพงษ์และร่ำไห้ออกมาด้วยความอาลัยและให้อภัยในมิตรภาพอันเจ็บปวด