กรุง ศรีวิไล, พ.ศ. 2521, สรพงศ์ ชาตรี,

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ "ใจหาญ" พร้อมด้วย "ณิดา" คู่หมั้นสาว ได้เดินทางกลับมายังบ้านเกิดหลังสำเร็จการศึกษาจากกรุงเทพฯ แต่ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับกลายเป็นโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ เมื่อบ้านเรือนถูกเพลิงเผาวอดวาย พ่อ แม่ และน้องชายถูกฆ่าตายอย่างทารุณ ขณะที่น้องอีกสองคนหายสาบสูญไป ผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เหี้ยมโหดนี้คือ "ผู้ใหญ่ศุข" และ "เสา" ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ซึ่งต้องการกำจัดใจหาญทิ้งด้วยเพื่อตัดตอนไม่ให้สาวถึงตัว แต่โชคดีที่ "ดอน" ชายหนุ่มผู้รักความยุติธรรมเข้ามาช่วยขัดขวางและพาใจหาญไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่บ้านของ "ตาเข็ม" ท้ายหมู่บ้าน ดอนคอยส่งเสบียง อาวุธ และช่วยสืบหาเบาะแส จนกระทั่งใจหาญพบศพน้องสาวคนโตที่ถูกข่มขืนแล้วจับแขวนคอตายคาต้นไม้อย่างน่าเวทนา จึงนำศพไปฝากไว้กับ "เนตรนภา" เจ้าหน้าที่สถานีอนามัย

ต่อมา ดอนสามารถจับกุมคนร้ายได้หนึ่งคนและสืบรู้ว่าเป็นลูกน้องของผู้ใหญ่ศุข จึงส่งตัวให้ผู้ใหญ่ศุขจัดการ แต่ในคืนนั้นผู้ใหญ่ศุขกลับสังหารลูกน้องตัวเองเพื่อปิดปาก แล้วป้ายความผิดว่า "เสือหาญ" บุกมาฆ่าพยาน ก่อนจะเกณฑ์ชาวบ้านไปล้อมจับใจหาญที่บ้านตาเข็ม ทว่าตาเข็มช่วยให้ใจหาญหนีรอดไปได้ ขณะเดียวกัน ทางการได้ส่ง "ปลัดสิงห์" เข้ามาช่วยราชการปราบปรามเหล่าร้าย ปลัดสิงห์ต้องเผชิญหน้ากับการลอบทำร้ายตั้งแต่มาถึง แต่ด้วยฝีมือฉกาจจึงรอดมาได้ และเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติที่นายทุนต่างถิ่นแห่กันมากว้านซื้อที่ดินแถบนี้ ขณะที่สมุนของผู้ใหญ่ศุขก็พยายามบีบบังคับซื้อที่ดินจาก "ผู้ใหญ่จาด" อดีตนักเลงเก่า และถึงขั้นจะฉุดตัว "จินตนา" ลูกสาวผู้ใหญ่จาด แต่ปลัดสิงห์เข้ามาขัดขวางและช่วยเหลือไว้ได้ทัน

ฝ่ายใจหาญที่ต้องร่อนเร่ซ่อนตัวอยู่ในป่าด้วยความยากลำบาก ได้พบกับ "สายใจ" น้องสาวคนเล็กที่หนีรอดมาได้แต่อยู่ในอาการป่วยและมีอาการทางประสาทหลอนเพราะความหวาดกลัว คืนหนึ่งสายใจเกิดอาการเพ้อพิษไข้ ร้องเอ่ยชื่อกลุ่มคนที่บุกมาเผาบ้านและฆ่าครอบครัว ซึ่งบังเอิญมีชื่อของ "ลุงหนาน" พ่อของดอนรวมอยู่ด้วย ด้วยเพลิงแค้นที่ครอบงำ ใจหาญจึงออกไล่ล่าล้างแค้นทุกคนที่สายใจเอ่ยชื่อ จนกระทั่งลงมือฆ่าลุงหนานตาย แต่ภายหลังเนตรนภาได้บอกความจริงว่า ลุงหนานไม่ได้เป็นคนร้าย หากแต่เป็นคนที่พยายามเข้าไปช่วยสู้กับโจร ใจหาญเสียใจอย่างแสนสาหัสที่พลั้งมือฆ่าพ่อของผู้มีพระคุณ จึงเดินทางไปสารภาพความจริงกับดอนและยอมให้ดอนปลิดชีพตนเพื่อชดใช้ แต่ดอนทำใจฆ่าเพื่อนไม่ลงและไล่ให้ใจหาญหนีไปให้พ้นหน้า

ความแค้นและความโลภในพื้นที่ทวีความรุนแรงขึ้น ผู้ใหญ่ศุขส่งคนเข้าปล้นบ้านผู้ใหญ่จาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าและใส่ร้ายว่าเป็นฝีมือเสือหาญ แต่ปลัดสิงห์ก็ช่วยป้องกันไว้ได้เสมอ เมื่อบีบบังคับไม่สำเร็จ ผู้ใหญ่ศุขจึงวางแผนล่อใจหาญออกมาสังหาร ด้วยการจัดพิธีเผาศพพ่อของใจหาญขึ้น แต่ใจหาญซ้อนแผนด้วยการประกาศว่าจะมาร่วมงานศพ เพื่อล่อให้เจ้าหน้าที่ตำรวจและกลุ่มผู้ใหญ่จาดมารวมตัวกัน จนเกิดการปะทะครั้งใหญ่กลายเป็นการต่อสู้สามฝ่าย ในที่สุด ใจหาญตัดสินใจยอมมอบตัวต่อหน้านายอำเภอ ขณะที่ผู้ใหญ่ศุขก็ถูกเปิดโปงความชั่วช้า โดยสาเหตุทั้งหมดที่ก่อเรื่องฆ่าคนและกว้านซื้อที่ดิน เกิดจากความโลภที่เข้าใจผิดว่าในผืนดินแถบนี้มีบ่อน้ำมันซ่อนอยู่

เรื่องราวจบลงด้วยความน่าเศร้าสลด เมื่อใจหาญถูกนำตัวขึ้นสู่กระบวนการยุติธรรม และด้วยความผิดฐานฆ่าคนตายหลายศพ ศาลจึงมีคำพิพากษาตัดสินประหารชีวิต ท่ามกลางความอาลัยและน้ำตาของคนรอบข้างที่เข้าใจถึงความเจ็บปวดอันเป็นที่มาของชะตากรรมเพชฌฆาตจำเป็นผู้นี้